PaulGougian

Το 2025 φτάνει αισίως στο τέλος του, όπως επίσης άλλη μια κινηματογραφική χρονιά. Ίσως να μην ήταν τόσο δυνατή όσο η περσινή σε ταινίες που να αγάπησα πραγματικά, ενώ το 2026 φαντάζει πιο ελπιδοφόρο σε καλό σινεμά. Έτσι, η εικοσάδα με τις καλύτερες ταινίες βγήκε σχετικά εύκολα μιας και δεν υπήρχαν πολλές ακόμα που να διεκδικούν επάξια μια θέση σε αυτή την διαδρομή είκοσι στάσεων.  1. One Battle After Another του Paul Thomas Anderson  Ένα μυθιστορηματικό δράμα/περιπέτεια με έντονο κοινωνικό σχόλιο για την σύγχρονη Αμερική των δύο κόσμων, που ξεχώρισε στις κινηματογραφικές λίστες του 2025 για τη σφιχτή του σκηνοθεσία και την αναπάντεχη χιουμοριστική του διάσταση. Leonardo di Caprio, Sean Penn και Benicio del Toro σε ρεσιτάλ ερμηνείας που σίγουρα θα τους δούμε στα Όσκαρ. 2. Bugonia του Γιώργου Λάνθιμου  Η νέα, σουρεαλιστική ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, με χαρακτηριστικό κομμάτι της αισθητικής του μια έντονη και πειραματική αφήγηση που σπάει τα όρια ανάμεσα στο φανταστικό και...

Ποιος το περίμενε ότι η χώρα που οι ΗΠΑ βομβάρδιζαν το 1945, η Ιαπωνία, θα ήταν η χώρα που θα επηρέαζε ίσως περισσότερο τον αμερικανικό κινηματογράφο. Άλλωστε, όπως είχε πει ο Κικέρωνας, "ποτέ κατακτητής δεν πήρε τόσα πολλά από έναν κατακτημένο" αναφερόμενος στην κατακτήτρια Ρώμη που επηρεάστηκε καθοριστικά από την κατακτημένη Αθήνα.  Ο ιαπωνικός κινηματογράφος είναι συχνά παρεξηγημένος στη Δύση: θεωρείται είτε ένα niche πεδίο cinephile ιεροτελεστίας, είτε ένα απομονωμένο σύμπαν από άνιμε, samurai και παράξενα φαντάσματα. Κι όμως, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Αν υπάρχει μια κινηματογραφία που έχει επηρεάσει βαθιά τον αμερικανικό —και κατ’ επέκταση τον παγκόσμιο— κινηματογράφο, αυτή είναι η ιαπωνική. Και όχι μόνο μέσω διάσημων remakes. Αλλά μέσω μορφής, ύφους, αφήγησης, οπτικού κώδικα. Και το πιο εντυπωσιακό: πολλές από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του Hollywood οφείλουν κάτι ουσιαστικό σε ένα ιαπωνικό φιλμ. Ακολουθεί ο «χάρτης» αυτής της μεγάλης, και συχ...

Στον σύγχρονο κινηματογράφο, ένα από τα πιο έντονα και σταθερά αναδυόμενα θέματα είναι η σχέση του άνδρα με τη φύση. Όχι ως απλή περιπέτεια ή ως συνέχεια του μύθου του «μοναχικού ήρωα», αλλά ως μια νέα συνομιλία γύρω από την εύθραυστη, αμφίθυμη και συχνά κρίσιμη αρρενωπότητα της εποχής μας. Από τα παγωμένα τοπία του The Damned του Roberto Minervini μέχρι τη μυστικιστική ορεινή φιλία στο The Eight Mountains και την αγροτική αντίσταση του Digger, η φύση λειτουργεί ως καθρέφτης, ως αντίπαλος και ως θεραπευτικός χώρος. Το πρόσφατο Train Dreams στο Netflix ανανεώνει αυτή τη συζήτηση με έναν ήσυχο, σχεδόν ποιητικό τρόπο: ο άνδρας ως πλάσμα που αναζητά νόημα σε έναν κόσμο που αλλάζει. 1. Η Φύση ως Καταφύγιο Train Dreams (2024) του Clint Bentley Σε ένα περιβάλλον που αλλάζει γρηγορότερα από ό,τι μπορεί να ακολουθήσει, ένας άνδρας παλεύει να σταθεί απέναντι στην απώλεια και την πρόοδο. Η φύση αντανακλά την ψυχική του κατάσταση, λειτουργώντας ως χώρος μοναξιάς αλλά και νοήματος. The Eight Mounta...