PaulGougian

  Γεννήθηκα μέσα στον Ιουδαϊσμό, αλλά τελικά ασπάστηκα τον Ναρκισσισμό. Woody Allen (Scoop).  Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο, όπως έλεγε ο ήρωας του Ντοστογιέφσκι στον Ηλίθιο και πράγματι ποιος μπόρεσε να αντισταθεί σε αυτήν. Οι Ρομαντικοί και οι Συμβολιστές ποιητές και ζωγράφοι υποκλίθηκαν σε αυτήν, ψάχνοντάς την όμως παντού, ακόμα και στα πιο απλά ή βρώμικα μέρη, ενώ και ο σύγχρονος σοσιαλμιντιακός ορυμαγδός ομορφιάς δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο ή με διάθεση άκριτου μιμητισμού. Από την ομορφιά εύκολα μπορείς να φτάσεις στην ωραιοπάθεια και από τον εγωισμό -ένα απολύτως υγιές και ανθρώπινο συναίσθημα- στον ναρκισσισμό. Στην τέχνη ευκολότερα κάποιος μπορεί να υπερβεί το όριο και να μεταπηδήσει στο άλλο άκρο, ειδικά στις τέχνες που ασχολούνται με τις εικόνες, όπως είναι και ο κινηματογράφος. Ένας σκηνοθέτης και ένας διευθυντής φωτογραφίας σαφώς επιδιώκει μια όμορφη -σύμφωνα με την δική του αισθητική και τον δικό του τρόπο πρόσληψης της ομορφιάς- εικόνα. Όμως αρκεί αυτό; Η απ...

Box-office bombs, δηλαδή βόμβες του box office, αποκαλούνται οι ταινίες που δεν καταφέρνουν να φέρουν πίσω τα έξοδα της παραγωγής, ή τα φέρνουν οριακά, επομένως δεν υπάρχει κέρδος. Βόμβες που πολλές φορές σου σκάνε από εκεί που δεν το περιμένεις, καθώς εσύ έχεις επενδύσει πολλά στην παραγωγή, θεωρείς ότι θα πετύχει, έχεις κλείσει και μεγάλα ονόματα στην σκηνοθεσία ή/και στο καστ και λες τίποτα δεν θα πάει στραβά -και όχι η βόμβα θα σκάσει και η ταινία θα αποδειχτεί εν τέλει πατάτα, όπως θα λέγαμε στα ελληνικά. Στην λίστα που ακολουθεί θα δούμε τις μεγαλύτερες πατάτες των τελευταίων χρόνων στον κινηματογράφο και όταν λέμε πατάτες, ας εξηγήσουμε: πρόκειται για ταινίες που είχαν υψηλό μπάτζετ και δεν μπόρεσαν να το φέρουν πίσω, αποτυχγάνοντας στο box office, αλλά ταυτόχρονα πρόκειται για ταινίες που είναι πράγματι από μέτριες έως κακές και όχι ταινίες που για κάποιο λόγο δεν πήγαν τόσο καλά όσο θα μπορούσαν. Για παράδειγμα, είναι γνωστό πως η Cleopatra φαλήρισε σχεδόν ένα στούντιο, αλλά σ...

    Τέλος πια το Netflix, ήρθε το  Nestflix . Όχι, εντάξει, το Netflix θα εξακολουθεί να μας απασχολεί, αλλά κάποιους λίγο παραπάνω, όπως την web designer Lynn Fisher που θέλησε να διακωμωδήσει το Netflix αλλά και να δημιουργήσει κάτι πρωτότυπο που θα αρέσει σίγουρα στους σινεφίλ. Το Nestflix, από το nest=δίκτυο, περιέχει ταινίες που θα θέλαμε να δούμε αλλά δεν υπάρχουν, που θα μπορούσαν να είχαν γίνει αλλά δεν έγιναν, που ενώ αναφέρονται σε ταινίες, οι ίδιες δεν είναι πραγματικές ταινίες. Πρόκειται λοιπόν για ταινίες μέσα σε ταινίες ή σειρές, για ταινίες δηλαδή που αναφέρονται από χαρακτήρες ταινιών ή σειρών, αλλά δεν υπάρχουν πραγματικά, για ταινίες που βλέπουμε να γυρίζονται ή να γράφονται/ετοιμάζονται στα πλαίσια της υπόθεσης μιας ταινίας, αλλά δεν έχουν γίνει πραγματικά ταινία. Ταινίες που τις παρακολουθούν οι πρωταγωνιστές μιας ταινίας/σειράς, αλλά δημιουργήθηκαν μόνο για το σύμπαν της ταινίας/σειράς. Στο Nestflix μπορείς να τις βρεις, με εικόνες από τις υποτιθέμενε...

    Με αφορμή την έξοδο στα ελληνικά σινεμά της γαλλικής κωμωδίας μυστηρίου Κάτι Τρέχει στο Σεν Τροπέ  και την πραγματοποίηση των γυρισμάτων του σίκουελ του επιτυχημένου Knives Out, ανατρέχουμε στο είδος στο οποίο ανήκουν και οι δύο ταινίες, με τον δικό τους τρόπο φυσικά, στο Whodunit, αργκό έκφραση του Who (has) done it?, δηλαδή Ποιος το έκανε. Πρόκειται στην ουσία για ιστορίες μυστηρίου, με έναν ντετέκτιβ  που προσπαθεί να εξιχνιάσει μια υπόθεση, στην οποία εμφανίζονται διάφοροι ύποπτοι, ή μπορεί και να απουσιάζουν και να κινείται στα τυφλά, και εμείς -ως κοινό- μαζί με τον ντετέκτιβ προσπαθούμε να φανταστούμε ή υποθέσουμε ποιος το έκανε. Στο τέλος της ταινίας αποκαλύπτεται ο ένοχος, μιας και ο ευφυής ή ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ, όσο αντίξοες και αν είναι οι συνθήκες, θα ανακαλύψει τον δράστη, ακόμα και αν χρειαστεί να κάνει λογικά άλματα και παρακινδυνευμένες εικασίες. Ως είδος, προέρχεται φυσικά από την λογοτεχνία και τις ιστορίες μυστηρίου με ντετέκτιβ που άκμασαν κ...