Αναρτήσεις

Επιτραπέζια Παιχνίδια και Σινεμά

Εικόνα
Οι περισσότεροι μεγαλώσαμε με επιτραπέζια παιχνίδια. Παιχνίδια γνώσεων, παιχνίδια στρατηγικής, παιχνίδια αγνής διασκέδασης και πλάκας, παιχνίδια αγωνίας, παιχνίδια επίλυσης μυστηρίων και πολλά ακόμα. Λίγο πολύ όλοι ξέρουν το Cluedo, τα Μυστήρια στο Πεκίνο, την Monopoly και τόσα άλλα. Ειδικά την εποχή πριν την επικράτηση των video games ήταν από τα βασικότερα παιχνίδια. Όχι μόνο για παιδιά, μιας και τα περισσότερα άνετα μπορούν να διασκεδάσουν και κρατήσου ευχάριστη συντροφιά σε παρέες ενηλίκων. Ο κινηματογράφος έχει εμπνευστεί από τον κόσμο των επιτραπέζιων, αν και όχι σε μεγάλο βαθμό. Στην λίστα που ακολουθεί θα θυμηθούμε ταινίες που είτε βασίστηκαν στην ιδέα ενός πραγματικού επιτραπέζιου παιχνιδιού, είτε στην πλοκή τους βασικό ρόλο διαδραματίζει κάποιο υπαρκτό ή μη επιτραπέζιο παιχνίδι. Και μετά ας παίξουμε! Clue (1985) Το Cluedo (ή Clue όπως είναι γνωστό στην Βόρεια Αμερική) δημιουργήθηκε το 1943 από τον Βρετανό Anthony E. Pratt και ανήκει στην Hasbro. Η Δεσποινίς Φλόγα, ο Αιδεσιμότ...

Τα Πάντα Όλα για τα Όσκαρ 2023

Εικόνα
Η 95η τελετή απονομής των Όσκαρ πραγματοποιήθηκε χωρίς ευτράπελα, απρόοπτα και περίεργα σκηνικά, αν εξαιρέσουμε το περίεργο και κρύο χιούμορ του Jimmy Kimmel που δεν ήταν και ό,τι πιο αστείο έχουμε δει σε παρουσιαστή αλλά τουλάχιστον κράτησε την τελετή σε ήρεμους τόνους, που αν θυμηθούμε τι συνέβη πέρσι με το βίαιο περιστατικό του Will Smith προς τον Chris Rock, ίσως να είναι και μια επιτυχία. Επίσης, δεν είχαμε ούτε λάθος ανακοινώσεις νικητών μιας και το λάθος με το La La Land είχε γίνει με παρουσιαστή και τότε τον Kimmel. Όπως αναμενόταν, κέρδισε το Τα Πάντα Όλα (Everything Everywhere all at Once) των Daniels. Κέρδισε επτά από τα έντεκα βραβεία για τα οποία προτάθηκε και έτσι ήταν η ταινία με τις περισσότερες υποψηφιότητες και νίκες για φέτος. Ανάμεσα στα άλλα κέρδισε και το Όσκαρ καλύτερης ταινίας σε μια ιδιαίτερη δεκάδα που είχε από πιο mainstream (Elvis) μέχρι πιο arthouse (Tar) επιλογές, από Χρυσούς Φοίνικες (Τρίγωνο της Θλίψης) μέχρι Νετφλιξ (Ουδέν Νεότερον), από Spielberg μέχρ...

Κεκλεισμένων των θυρών

Εικόνα
Πόσο δύσκολο είναι να γυρίσεις μια ταινία κλεισμένη μέσα σε ένα δωμάτιο ή σε έναν μικρό χώρο; Σίγουρα πολύ, μιας και θα πρέπει να βρεις τρόπους να εντάξεις εξωτερική και εσωτερική δράση μέσα σε έναν χώρο που εκ των πραγμάτων έχει περιορισμένη. Παρόλα αυτά έχουμε δει εντυπωσιακά δράματα ή θρίλερ δωματίου που σε κρατούν μέχρι τελευταία στιγμή και σε αποζημιώνουν. Στο παρόν κείμενο δεν θα αναφερθούμε γενικότερα στις ταινίες δωματίου, όπως είναι και ο δανέζικος και αμερικάνικος Ένοχος, ή το Clue, το Πρώτος Άνθρωπος ή ακόμα και η Λάμψη, παρόλες τις εξωτερικές σκηνές, κυρίως επικρατεί η εφιαλτική ατμόσφαιρα του ξενοδοχείου. Με αφορμή την έξοδο στα σινεμά του Inside του Βασίλη Κατσούπη με τον Willem Dafoe θα μιλήσουμε για ταινίες που δεν είναι μόνο οι ίδιες εγκλωβισμένες σε έναν χώρο αλλά και οι ήρωες τους είναι παγιδευμένοι σε αυτόν τον χώρο. Ένα σπίτι ή δωμάτιο παγίδα και εγκλεισμός, όμως στα πλαίσια κάποιας άμεσης ή έμμεσης ομηρίας και όχι επειδή οι ήρωες απλώς όση ώρα διαρκεί η ταινία δεν...

Berlinale 2023!

Εικόνα
Το 73ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, το ένα από τα τρία σπουδαιότερα της Ευρώπης (μαζί με Κάννες και Βενετία) έφτασε στο τέλος του. Η επιστροφή από το Βερολίνο δυσβάσταχτη, μια πόλη που αγαπάμε και δεν θα πάψουμε να θέλουμε να επιστρέφουμε σε αυτήν. Η Μπερλινάλε είναι ένα φεστιβάλ που αγαπάμε. Μπορεί να μην έχεις τόσους πολλούς stars όσο τα άλλα δύο, μιας και επιλέγει ένα πιο κοινωνικοπολιτικό προφίλ, ωστόσο δεν παύει να έχει κάθε χρόνο μεγάλο ενδιαφέρον. Πρόεδρος της φετινής κριτικής επιτροπής η αμερικανίδα ηθοποιός, υποψήφια για Όσκαρ και βραβευμένη με Σεζάρ, Kristen Stewart, αναπάντεχη για πολλούς αλλά γιατί όχι. Μέλη της επιτροπής οι βραβευμένοι με Χρυσή Άρκτο τις δύο προηγούμενες χρονιές στο Βερολίνο, Radu Jude και Carla Simon και η ιρανή ηθοποιός Golshifteh Farahani, ανάμεσα σε άλλους. 19 ταινίες διαγωνίστηκαν στο επίσημο διαγωνιστικό, διεκδικώντας την χρυσή αρκούδα: το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Estibaliz Urresola Solaguren, 20000 Species of Bees. το The Shadowless Tower...

Η μαγεία της κινηματογραφικής αίθουσας

Εικόνα
  Η θέαση μιας ταινίας στην αίθουσα κινδυνεύει να γίνει μια ρετρό εμπειρία για ρομαντικούς ή μια ανάμνηση ή έστω μια εμπειρία κατ΄εξαίρεσιν για λίγους και λίγες φορές. Η σπιτική απόλαυση και το ιδιωτικό βίωμα της ταινίας, αντί του συλλογικού συμ-βιώματος, είναι πλέον η επικρατούσα επιλογή πολλών ανθρώπων, αν κρίνουμε από τα εισιτήρια ταινιών. Εξαιρούμε βέβαια Avatar, Marvel και γενικότερα blockbusters που ακόμα φέρνουν κόσμο, απλώς και μόνο επειδή δεν έχουν τόσο μεγάλη οθόνη και τόσο καλό ήχο σπίτι τους για να την απολαύσουν με τον δέοντα τρόπο. Ειδάλλως, ούτε αυτές θα πετύχαιναν. Πολλοί σκηνοθέτες προσπαθούν να σώσουν το παραδοσιακό φιλμ και τις παραδοσιακές αίθουσες και πολλοί σινεφίλ την εμπειρία της αίθουσας, την οποία έχουν αναδείξει με τον τρόπο τους και μερικές ταινίες.     Those Awful Hats (1909)    Ο αμφιλεγόμενος αλλά σίγουρα τεχνικά άρτιος και καινοτόμος D. W. Griffith, πριν την Μισαλλοδοξία και την Γέννηση ενός Έθνους, δημιουργεί μια ταινία μικρού μή...