Η κωμωδία είναι cringe

 

Η cringe κωμωδία είναι ένα υποείδος της κωμωδίας που βασίζεται στην χιουμοριστική αναμέτρηση με ζητήματα που είναι από μόνα τους δύσκολα, κάπως cringe να κάνεις πλάκα με αυτά. Άβολες αλήθειες, άβολες καταστάσεις, ένοχες απολαύσεις, δυσάρεστα θέματα, μια κοινωνική αβολοσύνη που δυσχεραίνει τα πάντα, είναι μερικά από τα θέματα που προβληματίζουν την κωμωδία ψάχνοντας να βρει το αστείο μέσα στο περίεργο, στο ιδιάζον, στο παράξενο ή στο παράλογο. Τα πρώτα είκοσι χρόνια του 21ου αιώνα όλο και πιο συχνά βλέπαμε τέτοιες ταινίες. Στις μέρες μας έχει γίνει λίγο πιο δυσεύρετο, μιας και απαραίτητη προϋπόθεση είναι να σπάσει πλάκα με ζητήματα που δεν χωρούν ευαισθησίες και ενσυναίσθηση, αλλά ανατροπή και επίθεση. Η κωμωδία οφείλει να είναι και επιθετική και σοκαριστική. Να τα βάζει με μύχιους φόβους, ανησυχίες, άγχη του ανθρώπου, αντί να τα καλύπτει. Οι ήρωες συνήθως ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής ορθότητας και της κοινωνικής νόρμας, έχοντας τους δικούς τους ηθικούς κώδικες. Συνήθως, η ιστορία θα οδηγήσει τον χαρακτήρα στο να κατανοήσει τον εγωκεντρικό τρόπο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο δίχως να σέβεται τα όρια των υπολοίπων και θα κλείσει με μια συνειδητοποίηση, άλλοτε ανάλαφρη άλλοτε πιο δραματική. 

Ο σύγχρονος αμερικανός φιλόσοφος Noel Carroll έχει δηλώσει σχετικά με την παραδοξότητα του χιούμορ "Φανταστείτε τα μαχαιροπίρουνα στρωμένα για ένα επίσημο δείπνο. Ας υποθέσουμε ότι το πηρούνι της σαλάτας είναι σε λάθος θέση. Αν είστε από τους ανθρώπους που ενοχλείστε από τέτοιες αποκλίσεις, δεν θα είστε σε θέση να το βρείτε διασκεδαστικό. Αν είστε πιο χαλαροί σε τέτοια θέματα και έχετε επίγνωση της ασυμφωνίας, μπορεί να σας προκαλέσει ένα γέλιο. Δηλαδή, μπορείτε να βρείτε το λάθος διασκεδαστικό. Αλλά αν το βρείτε πραγματικά διασκεδαστικό, δεν μπορείτε να το βρείτε ενοχλητικό".  

 

The King of Comedy (1982)  

 Ο Μάρτιν Σκορσέζε μετατρέπει την αμηχανία σε τέχνη μέσα από τον Ρούπερτ Πάπκιν, έναν αποτυχημένο επίδοξο κωμικό που πιστεύει πως του αξίζει η διασημότητα. Η εμμονή του με έναν τηλεοπτικό σταρ δημιουργεί μια σειρά από εξαιρετικά άβολες και ταυτόχρονα τραγικές καταστάσεις, καθιστώντας την ταινία έναν πρόδρομο του σύγχρονου cringe χιούμορ.

Waiting for Guffman (1996) 

 Ο Κρίστοφερ Γκεστ σατιρίζει την κοινοτική θεατρική σκηνή μέσα από έναν θίασο ερασιτεχνών που ονειρεύονται τη μεγάλη αναγνώριση. Οι υπερβολικές φιλοδοξίες, η έλλειψη αυτογνωσίας και οι συνεχείς γκάφες των χαρακτήρων δημιουργούν μια απολαυστική αίσθηση αμηχανίας.

Bean (1997) 

 Ο αμίμητος Mr. Bean μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη και καταφέρνει να προκαλεί χάος όπου κι αν βρεθεί. Το χιούμορ βασίζεται στην κοινωνική αδεξιότητα του χαρακτήρα, που μετατρέπει κάθε απλή κατάσταση σε μια αλυσίδα από ντροπιαστικές και ξεκαρδιστικές καταστροφές.

There's Something about Mary (1998) 

 Οι αδελφοί Φαρέλι συνδυάζουν ρομαντική κωμωδία και ακραία αμηχανία σε μια ταινία γεμάτη αξέχαστες στιγμές. Από το περιβόητο εναρκτήριο ατύχημα μέχρι τις αλλεπάλληλες παρεξηγήσεις, η ταινία έδειξε πως το cringe μπορεί να γίνει απόλυτα mainstream.

Meet the Parents (2000)

 Η γνωριμία με τους γονείς της συντρόφου μετατρέπεται σε εφιάλτη για τον Γκρεγκ Φόκερ. Κάθε προσπάθειά του να κάνει καλή εντύπωση οδηγεί σε νέα καταστροφή, δημιουργώντας μια από τις πιο χαρακτηριστικές κωμωδίες αμηχανίας της δεκαετίας του 2000.

Freddy Got Fingered (2001) 

 Ακραία, χαοτική και διχαστική, η ταινία του Τομ Γκριν σπρώχνει το cringe στα όριά του. Το παράλογο χιούμορ και οι σκόπιμα άβολες σκηνές της την έχουν μετατρέψει από αποτυχημένη κυκλοφορία σε cult φαινόμενο.

The 40-Year Old Virgin (2005) 

 Ο Τζαντ Άπατοου συνδυάζει την αμηχανία με την τρυφερότητα, ακολουθώντας έναν σαραντάρη άνδρα που δεν έχει αποκτήσει ποτέ σεξουαλική εμπειρία. Οι κοινωνικά άβολες συναντήσεις και οι παρεξηγήσεις προσφέρουν άφθονο cringe χωρίς να χάνεται η ανθρώπινη διάσταση των χαρακτήρων.

Borat (2006)

 Ο Σάσα Μπάρον Κοέν δημιουργεί μια από τις πιο τολμηρές κωμωδίες αμηχανίας, φέρνοντας έναν φανταστικό δημοσιογράφο αντιμέτωπο με πραγματικούς ανθρώπους. Η σύγκρουση πολιτισμών και οι αυθόρμητες αντιδράσεις παράγουν στιγμές που προκαλούν ταυτόχρονα γέλιο και αμηχανία.

Death at a Funeral (2007) 

 Μια κηδεία εξελίσσεται σε αλυσιδωτή καταστροφή όταν οικογενειακά μυστικά, παρεξηγήσεις και ατυχίες βγαίνουν στην επιφάνεια. Η ταινία αξιοποιεί ιδανικά την ένταση των κοινωνικών περιστάσεων για να δημιουργήσει ασταμάτητο cringe χιούμορ.

Bridesmaids (2011) 

 Η ταινία ανανέωσε τη σύγχρονη αμερικανική κωμωδία, ακολουθώντας μια γυναίκα που βλέπει τη ζωή της να καταρρέει ενώ προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ως παράνυμφος. Οι εκρήξεις αμηχανίας και οι κοινωνικές αποτυχίες γίνονται πηγή τόσο γέλιου όσο και συγκίνησης.

Shiva Baby (2020) 

 Ίσως η πιο αγχωτική cringe κωμωδία των τελευταίων ετών. Μέσα στον ασφυκτικό χώρο μιας εβραϊκής τελετής πένθους, η πρωταγωνίστρια βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην οικογένειά της, την πρώην σύντροφό της και τον κρυφό εραστή της, σε μια αριστοτεχνική κλιμάκωση κοινωνικής αμηχανίας.