PaulGougian

Η αγάπη του Woody Allen για την Νέα Υόρκη είναι γνωστή. Πολλές ταινίες του έχουν γυριστεί στην αμερικανική μεγαλούπολη και ο ίδιος έχει πιάσει με τον φακό του όλες τις πιθανές πτυχές της. Η Ευρώπη, όμως, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του και στην καριέρα του. Αγαπά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, εκτιμά ιδιαιτέρως και μεγάλωσε με το ευρωπαϊκό σινεμά των μεγάλων δημιουργών, όπως Μπέργκμαν και Φελίνι, που άλλωστε τον επηρέασαν με τον τρόπο τους και είδε στις ευρωπαϊκές πόλεις μια πιο ιντελεκτουέλ πλευρά που λείπει από τις αμερικανικές πόλεις. Ο πιο ευρωπαίος από τους αμερικανούς σκηνοθέτες, ως προς την διάθεση και το ύφος, αν και βέρος νεοϋορκέζος, επισκέφτηκε πολλάκις ευρωπαϊκές πόλεις για να γυρίσει ταινίες του, κυρίως την δεκαετία του 2000 και 2010. Αν και βέβαια ο λόγος είναι  κυρίως οικονομικός. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, η Νέα Υόρκη πλέον είναι ακριβή και προτιμά να γυρίζει στην Ευρώπη. Όσο και αν λατρεύει την ευρωπαϊκή κουλτούρα, μην ξεχνάμε ότι είναι ένας άνθρωπος που απεχθ...

  Η φετινή Μπιενάλε (Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας) ήταν επετειακή και επεισοδιακή. Επετειακή καθώς έκλεινε 80 χρόνια πορείας, αν και ξεκίνησε πριν 91 χρόνια, το 1932. Ωστόσο την πρώτη χρονιά δεν δόθηκαν βραβεία, την επόμενη χρονιά-το 1933-δεν πραγματοποιήθηκε, ενώ το 1934 δόθηκαν για πρώτη φορά βραβεία, τα οποία έφεραν το όνομα του ιταλού δικτάτορα Μουσολίνι. Το 1940 με 1942 δεν πραγματοποιήθηκε στην Βενετία λόγω του πολέμου. Το 1946 επέστρεψε κανονικά και για πρώτη φορά καθιερώθηκε να γίνεται τον Σεπτέμβριο. Το βραβείο του Χρυσού Λέοντα καθιερώθηκε από το 1949. Η 80η χρονιά του όμως ήταν και επεισοδιακή καθώς σημαδεύτηκε από την απεργία των αμερικανών σεναριογράφων και ηθοποιών. Η απεργία του σωματείου σεναριογράφων (WGA) ξεκίνησε στις 2 Μαΐου και των ηθοποιών (SAG) στις 14 Ιουλίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην παραβρεθούν οι περισσότεροι αμερικανοί ηθοποιοί και σεναριογράφοι και έτσι να χάσει κάτι από την λάμψη και τα φλας, καθώς καλώς ή κακώς τα κινηματογραφικά φεστιβά...

Το ερώτημα αυτό δεν προέκυψε τυχαία. Έρχεται ως απόρροια αφενός της εξόδου στα σινεμά της νέας του ταινίας, Οπενχάιμερ, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς, ενώ οι φανς του τον αποθέωσαν για άλλη μια φορά, αφετέρου το Rotten Tomatoes κλείνει φέτος 25 χρόνια και αποφάσισε να κάνει μια ψηφοφορία για το ποιος είναι ο σπουδαιότερος σκηνοθέτης που εμφανίστηκε τα τελευταία 25 χρόνια. Ανάμεσα στους σκηνοθέτες/στις σκηνοθέτριες που κονταροχτυπήθηκαν ήταν οι Dennis Villeneuve, Alejandro G. Inarritu, Darren Aronofsky, Luca Guadagnino, Bong Joon-ho, Guy Richie, Damien Chazelle, Sofia Coppola, Taika Waititi, Γιώργος Λάνθιμος, Jordan Peele, Greta Gerwig, Sam Mendes, Robert Eggers και φυσικά Christopher Nolan, ανάμεσα και σε άλλους. Από αυτή την ψηφοφορία, βγήκε μια οχτάδα, τετράδα, δυάδα και τελικά ο νικητής. Στην δυάδα σχετικά εύκολα βρέθηκαν οι Nolan και Villeneuve και τελικά επικράτησε ο Nolan. Να σημειωθεί ότι στην ψηφοφορία δεν συμμετείχαν κριτικοί και άνθρωποι του χώρου...

Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Αυγούστου 1919 και πέθανε στην Πύλο στις 8 Αυγούστου 2003 σε ηλικία 83 χρόνων. Σπούδασε στην Νομική Σχολή Αθηνών, ενώ κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της ναζιστικής κατοχής της Αθήνας, συμμετείχε στην εθνική αντίσταση. Το 1944 συνελήφθη από τους Ναζί και καταδικάστηκε σε θάνατο. Τελικά κατάφερε να αποδράσει. Από το 1935 έως το 1963 δούλευε στο Υπουργείο Εργασίας, από το οποίο παραιτήθηκε με την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά και επανήλθε το 1945. Εργάστηκε ως εμπειρογνώμων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σε πολλές χώρες και το 1989 ανακηρύχθηκε πρεσβευτής καλής θέλησης της UNICEF για τα παιδιά του κόσμου. Ήδη από την δεκαετία του 1930 δημοσίευε σε εφημερίδες της εποχής ως ποιητής από τις στήλες των Παιδικός Κόσμος, Διάπλασις των Παίδων, Νέα Εστία και Νεοελληνικά Γράμματα. Η επαγγελματική ενασχόληση με την λογοτεχνία ξεκίνησε το 1954 με την έκδοση των διηγημάτων του στην συλλογή Ζητείται Ελπίς,...

Η Barbie είναι ίσως η πιο δημοφιλής κούκλα που υπήρξε ποτέ. Τα περισσότερα παιδιά παγκοσμίως μεγάλωσαν με αυτές τις ξανθιές, λευκές, αδύνατες κούκλες, που βέβαια τα τελευταία χρόνια κατακρίθηκαν για το πρότυπο που γέννησαν και υπέβαλαν υποσυνείδητα στα παιδιά, με αποτέλεσμα να βγαίνουν πλέον και Barbie άλλων χρωμάτων, εθνικοτήτων, σωματοτύπων. Πρόκειται για μια δημιουργία της Αμερικανίδας Ruth Handler, που έβλεπε την κόρη της, Barbara, να παίζει με κάτι χάρτινα παιχνίδια. Τότε οι κούκλες είχαν κυρίως την όψη παιδιού ή μωρού και όχι ενήλικης γυναίκας ή άνδρα. Πρότεινε την ιδέα μιας κούκλας με όψη ενήλικης γυναίκας στον άνδρα της, Elliot Handler, συνιδρυτή της εταιρείας παιχνιδιών Mattel. Αρχικά ο άντρας της και το συμβούλιο απέρριψε την πρόταση. Σε ένα ταξίδι τους στην Γερμανία, η Ruth είδε την γερμανική κούκλα Bild Lilli, που κυκλοφόρησε από το 1955 έως το 1964 και είχε την όψη που ήθελε για την Barbie. Τελικά τους έπεισε και έτσι το 1959 η Barbie (από το όνομα της κόρης της) βγήκε στη...