Όταν τα ζώα μιλάνε

 

Υπάρχει ένα πολύ ιδιαίτερο κινηματογραφικό υποείδος που επιστρέφει ξανά και ξανά: ταινίες όπου ζώα με CGI πρόσωπα, ανθρώπινες φωνές και συχνά αληθινούς ηθοποιούς γύρω τους γίνονται οι πρωταγωνιστές. Είναι μια παράξενη μίξη οικογενειακής περιπέτειας, slapstick κωμωδίας και τεχνολογικού θεάματος. Από το Babe μέχρι το Paddington και τώρα το ολοκαίνουργιο The Sheep Detectives, το Χόλιγουντ φαίνεται πως δεν σταματά ποτέ να πιστεύει ότι τα ζώα έχουν πολλά να μας πουν.

Η νέα προσθήκη στο είδος είναι το The Sheep Detectives, που βγαίνει αυτές τις μέρες στις αίθουσες: μια κωμική whodunnit ιστορία όπου ένα κοπάδι πρόβατα προσπαθεί να εξιχνιάσει τον φόνο του βοσκού τους, με τον Hugh Jackman στο ανθρώπινο καστ και φωνές από Julia Louis-Dreyfus, Bryan Cranston και Patrick Stewart. Η ίδια η ύπαρξή του μοιάζει με αστείο pitch meeting: «Knives Out αλλά με πρόβατα». 

Από το animatronic στο photorealistic CGI

Το είδος αυτό έχει μακρά ιστορία. Στη δεκαετία του ’90, το Babe (1995) άλλαξε τα δεδομένα. Χρησιμοποιούσε πραγματικά ζώα, animatronics (μαριονέτα ή φιγούρα με την βοήθεια ηλεκτρονικών συσκευών σχεδιασμένη να μιμείται ρεαλιστικά τις κινήσεις ζωντανών όντων) και πρώιμα ψηφιακά εφέ ώστε ένα γουρουνάκι να μιλά με πειστικό τρόπο. Δεν ήταν απλώς τεχνικό κατόρθωμα· ήταν μια γλυκιά, συγκινητική ταινία που έδειξε πως τα «ζώα που μιλάνε» μπορούν να αγγίξουν και ενήλικες.

Αργότερα, το CGI επέτρεψε πιο φιλόδοξα πράγματα. Το Paddington και το Paddington 2 έβαλαν έναν πλήρως ψηφιακό αρκούδο μέσα σε live-action κόσμο με τόση χάρη ώστε πολλοί ξέχναγαν πως δεν υπήρχε πραγματικά στο πλατό. Ο Paddington δεν ήταν gimmick· ήταν κανονικός χαρακτήρας.

Κάπου εκεί άλλαξε και η φιλοσοφία του είδους: δεν αρκούσε να «μιλάει» το ζώο. Έπρεπε να έχει προσωπικότητα, timing, συναισθηματική αλήθεια.

Το Χόλιγουντ αγαπά διαχρονικά τις ταινίες όπου ζώα με ανθρώπινη φωνή και ψηφιακή τεχνολογία συνυπάρχουν με κανονικούς ηθοποιούς. Άλλοτε ως οικογενειακή κωμωδία, άλλοτε ως περιπέτεια ή ακόμη και ως μυστήριο, το genre έχει χαρίσει αναπάντεχες επιτυχίες και μερικά αξιομνημόνευτα φιάσκα. Με αφορμή το νέο The Sheep Detectives, θυμόμαστε 15 χαρακτηριστικές στάσεις αυτής της πολύ ιδιαίτερης κινηματογραφικής διαδρομής.

1. Babe (1995)

Το γουρουνάκι που θέλει να γίνει τσοπανόσκυλο άλλαξε τα δεδομένα. Συγκινητικό, πανέξυπνο και τεχνικά πρωτοποριακό.

2. 101 Dalmatians (1996)

Τα σκυλιά δεν μιλούν ακριβώς, όμως η live-action Disney φόρμουλα με αληθινά ζώα και cartoon ενέργεια άνοιξε δρόμο για όσα ακολούθησαν.

3. Doctor Dolittle (1998)

Ο Eddie Murphy συνομιλεί με κάθε πιθανό ζώο και το box office παίρνει φωτιά.

4. Stuart Little (1999)

Ένα ψηφιακό ποντίκι εντάσσεται σε αληθινή οικογένεια. Από τις πιο επιτυχημένες μίξεις CGI/live action.

5. Cats & Dogs (2001)

Κατασκοπικός πόλεμος ανάμεσα σε σκύλους και γάτες. Απόλυτα 2000s εμπειρία.

6. Scooby-Doo (2002)

Ο διάσημος σκύλος περνά σε live-action σύμπαν και γίνεται cult αγαπημένο guilty pleasure.

7. Garfield (2004)

Ο γάτος που βαριέται τους πάντες βρίσκει τη φωνή του Bill Murray.

8. Underdog (2007)

Σκυλί-υπερήρωας με κάπα. 

9. Alvin and the Chipmunks (2007)

Μικροί τραγουδιστές σκίουροι που έγιναν τεράστιο franchise.

10. Marmaduke (2010)

Ο τεράστιος αδέξιος σκύλος σε μία ακόμη οικογενειακή CGI κωμωδία.

11. Paddington (2014)-Paddington 2 (2017)

Εδώ το genre ωριμάζει. Ο αρκούδος του Michael Bond γίνεται ένας αληθινός κινηματογραφικός χαρακτήρας.

12. The Jungle Book (2016)

Τεχνολογικό άλμα. Ζώα photorealistic με μεγάλες φωνές και επική αφήγηση.

13. Peter Rabbit (2018)

Πιο νευρικό, γρήγορο, μοντέρνο χιούμορ.

14. Christopher Robin (2018)

Ο Winnie the Pooh και η παρέα του με νοσταλγικό τόνο.

15. The Sheep Detectives (2026)

Το νέο κεφάλαιο: πρόβατα που λύνουν φόνο σε βρετανικό whodunnit ύφος. Ίσως η πιο παράξενη και υποσχόμενη ιδέα των τελευταίων χρόνων.

Γιατί επιμένει αυτό το είδος;

Επειδή συνδυάζει τρία πράγματα που το κοινό αγαπά πάντα:

ζώα

χιούμορ

φαντασία χωρίς κυνισμό

Και όταν γίνεται σωστά, όπως στο Babe ή στο Paddington, προσφέρει κάτι σπάνιο: αληθινό συναίσθημα μέσα από ένα ψηφιακό πρόσωπο.

Από γουρουνάκια που ονειρεύονται μέχρι πρόβατα-ντετέκτιβ, το σινεμά των talking animals παραμένει ένα από τα πιο αλλόκοτα αλλά γοητευτικά παρακλάδια της mainstream ψυχαγωγίας. Και μάλλον δεν είπε ακόμη την τελευταία του λέξη.