Δέκα σκηνοθέτες με δύο Χρυσούς Φοίνικες

Η φετινή βράβευση του Κριστιάν Μουνγκίου για το «Fjord» δεν του χάρισε απλώς έναν ακόμη θρίαμβο. Δεκαεννέα χρόνια μετά το «4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 Μέρες», ο Ρουμάνος δημιουργός έγινε ο δέκατος σκηνοθέτης στην ιστορία του Φεστιβάλ των Καννών που κατακτά δύο φορές τον Χρυσό Φοίνικα, μπαίνοντας σε ένα από τα πιο κλειστά και εκλεκτά κινηματογραφικά κλαμπ. 

Από τον Φράνσις Φορντ Κόπολα μέχρι τον Ρούμπεν Έστλουντ, αυτοί είναι οι δέκα δημιουργοί που κατάφεραν να επαναλάβουν το ακατόρθωτο.

1. Άλφ Σιόμπεργκ: Ο πρώτος διπλός θριαμβευτής

Πολύ πριν οι Κάννες αποκτήσουν τη σημερινή τους αίγλη, ο Σουηδός Άλφ Σιόμπεργκ έγραψε ιστορία. Το 1946 κέρδισε το μεγάλο βραβείο με το «Iris and the Lieutenant» και το 1951 επανέλαβε το κατόρθωμα με τη «Δεσποινίς Τζούλια». Ο Σιόμπεργκ παραμένει ο άνθρωπος που άνοιξε τον δρόμο για όλους τους υπόλοιπους. 

2. Φράνσις Φορντ Κόπολα: Από την «Συνομιλία» στην «Αποκάλυψη»

Ο Αμερικανός auteur απέδειξε ότι μπορούσε να κινηθεί με την ίδια άνεση ανάμεσα στο πολιτικό θρίλερ και το επικό πολεμικό δράμα. Η «Συνομιλία» κέρδισε το 1974 και πέντε χρόνια αργότερα ήρθε το «Αποκάλυψη Τώρα!», μία από τις σημαντικότερες ταινίες του εικοστού αιώνα. 

3. Μπίλε Όγκαστ: Ο σκανδιναβικός ανθρωπισμός

Ο Δανός σκηνοθέτης κατέκτησε τον Χρυσό Φοίνικα το 1988 με το «Πέλε ο Κατακτητής» και το 1992 με τις «Καλύτερες Προθέσεις», το σενάριο των οποίων υπέγραφε ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται από έντονο συναισθηματισμό και βαθιά ανθρωποκεντρική ματιά. 

4. Εμίρ Κουστουρίτσα: Η βαλκανική έκρηξη

Το 1985, ο «Μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές» αποκάλυψε στο διεθνές κοινό έναν εκρηκτικό δημιουργό. Δέκα χρόνια αργότερα, το «Underground» επιβεβαίωσε ότι ο Κουστουρίτσα είχε ήδη μετατραπεί σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους σκηνοθέτες της Ευρώπης. 

5. Σοχέι Ιμαμούρα: Η άλλη όψη της Ιαπωνίας

Ο Ιμαμούρα κέρδισε τον πρώτο του Φοίνικα το 1983 με τη «Μπαλάντα του Ναραγιάμα» και τον δεύτερο το 1997 με το «Χέλι». Σε αντίθεση με πολλούς συμπατριώτες του, επέλεξε να εστιάσει στους ανθρώπους του περιθωρίου και στις σκοτεινές πλευρές της ιαπωνικής κοινωνίας. 

6. Οι αδελφοί Νταρντέν: Ο κοινωνικός ρεαλισμός

Οι Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν κέρδισαν το 1999 με τη «Ροζέτα» και το 2005 με «Το Παιδί». Με τις χειροκίνητες κάμερες και τις ιστορίες των απλών ανθρώπων, επηρέασαν βαθιά το σύγχρονο ευρωπαϊκό σινεμά. 

7. Μίκαελ Χάνεκε: Η δυσφορία ως τέχνη

Η «Λευκή Κορδέλα» το 2009 και το «Amour» το 2012 χάρισαν στον Αυστριακό δημιουργό δύο Χρυσούς Φοίνικες μέσα σε μόλις τρία χρόνια. Ο Χάνεκε κατάφερε να μετατρέψει τη βία, την αποξένωση και την ενοχή σε κινηματογραφική εμπειρία υψηλής τέχνης. 

8. Κεν Λόουτς: Η φωνή της εργατικής τάξης

Το «The Wind That Shakes the Barley» το 2006 και το «I, Daniel Blake» το 2016 επιβεβαίωσαν ότι ο Κεν Λόουτς υπήρξε διαχρονικά ο σημαντικότερος πολιτικός σκηνοθέτης της Βρετανίας. Οι Κάννες αναγνώρισαν δύο φορές το κοινωνικό του βλέμμα. 

9. Ρούμπεν Έστλουντ: Η σάτιρα της σύγχρονης ελίτ

Με το «Τετράγωνο» το 2017 και το «Τρίγωνο της Θλίψης» το 2022, ο Σουηδός σκηνοθέτης έγινε ο νεότερος διπλός νικητής της λίστας. Ο Έστλουντ σατιρίζει ανελέητα τις ταξικές αντιθέσεις, την υποκρισία και την παρακμή της δυτικής κοινωνίας. 

10. Κριστιάν Μουνγκίου: Η νέα προσθήκη

Το «Fjord», η πρώτη ταινία του που γυρίστηκε εκτός Ρουμανίας, αφηγείται την ιστορία μιας βαθιά θρησκευόμενης οικογένειας που μεταναστεύει στη Νορβηγία και έρχεται αντιμέτωπη με τις προκαταλήψεις και τα όρια της σύγχρονης Ευρώπης. Με αυτή τη νίκη, ο Μουνγκίου προστέθηκε στη μικρή λίστα των θρύλων του φεστιβάλ, μετά την πρώτη του νίκη το 2007.

Στα σχεδόν ογδόντα χρόνια ιστορίας του θεσμού, μόνο δέκα σκηνοθέτες κατάφεραν να κερδίσουν δύο φορές τον Χρυσό Φοίνικα. Το γεγονός ότι ο Κριστιάν Μουνγκίου βρίσκεται πλέον δίπλα σε ονόματα όπως ο Κόπολα, ο Χάνεκε και ο Λόουτς δείχνει όχι μόνο τη σημασία του «Fjord», αλλά και τη θέση που έχει ήδη κατακτήσει στο παγκόσμιο σινεμά.